Wekelijkse pastorale nieuwsbrief

Weekbrief 11 7 juli


Orde van dienst zondag 12 juli

KERKENNIEUWS 2020 11

 

Zaltbommel

Protestantse Gemeente Zaltbommel

 

Kom nu met zang - bij Psalm 33
Op mijn lagere school was het nog vaste gewoonte: wekelijks een
psalmversje uit je hoofd leren. Met minder dan een tien op het
rapport werd bij mij niet gauw genoegen genomen. Nu had mijn
meester een slim systeem bedacht om te voorkomen dat een negen
je gemiddelde naar beneden zou halen. Je kon namelijk zo’n
negen compenseren met een rode tien.Hoe je aan zo’n rode tien
kwam? Nou, door de psalm op maandagmorgen niet op te zeggen,
maar te zingen. Een psalm zingen, dan heb je een streepje
voor. En eigenlijk had mijn meester daar wel gelijk in. Psalmen
vragen er om om gezongen te worden.
En psalm 33 hoef je niet eens nauwkeurig te lezen om te zien
dat de muzikaliteit er vanaf spat. Niet alleen zang, een heel orkest
komt er aan te pas.
“Kom mee en zing een lied voor God. Speel op je fluit en sla op
je trom”,
Nu lukt dat niet altijd. Als je leven in elkaar stort, als angst je de
adem beneemt, als je je alleen maar leeg en verlaten voelt,
dan is een schallend ‘looft God, looft Zijn Naam alom..’
voor mensen soms niet over de lippen te krijgen.

Allemaal heel begrijpelijk. Maar de psalm van vandaag zet ons
wel aan het denken. We kunnen deze psalm niet zomaar aan de
kant schuiven als opgeklopte hallelujastemming. Want dachten
we nou echt dat de dichter van deze psalm op een roze wolk
leefde? In het land van halleluja? Daar geloof ik niks van: wie zo
hartstochtelijk spreekt van hoop, weet alles van wanhoop. Wie zo
spreekt van wapengekletter en doodsgevaar, weet van dreigende
tijden. Er is dus allerminst een naïeve goedgelovige dichter aan
het woord, maar iemand die nuchter weet heeft van de mooie,
maar ook de donkere kanten van het bestaan, net als onder ons.
Natuurlijk is er wel verschil met toen. Er zit een wereld van verschil
tussen.

In de dagen van de psalmdichter in het oude oosten was het ondenkbaar
dat je níet in een god zou geloven. De enige vraag was:
welke god is onze God? In onze dagen is geloven in God op zich al
een waagstuk. En zeker in de God van de bijbel: een persoonlijke
God die het goede met ons voorheeft, maar ons in een wereld vol
kwaad aan ons lot overlaat, zo kan dat lijken.
En de verleiding om God dan aan de kant te schuiven is begrijpelijkerwijs
groot.
Toch hoeft dat niet te gebeuren. Soms alleen maar omdat je verlangen
het wint van die verleiding. Je weet niet meer precies wat
je gelooft, maar kwijt raken wil je het niet. Kwijt raken wil je God
niet, kun je ook zeggen.
Die God waarvan de psalmdichter zo hartstochtelijk zingt.
De Heer heeft recht en gerechtigheid lief, vol is de aarde van zijn
trouw.
Want geloven op zich mag een waagstuk zijn, van de vraag wát
voor God onze God is moeten we maar geen waagstuk maken.
Dat wij zoveel onbegrijpelijk vinden, betekent niet dat wij van
God een onbegrijpelijk God mogen maken.
Dat niemand God kan zien, is geen reden om niet te spreken van
een God die naar ons omziet.

Maar wat hebben we daaraan? Wat merken wij daarvan?
Niet dat er nooit wonderen gebeuren, maar vaker lijken dingen
onomkeerbaar: je kind zal gehandicapt blijven, je man of vrouw
komt niet meer terug, je zult je oude huis niet meer terugzien,
je gezondheid komt niet meer terug en het geweld in de wereld
wordt niet teruggedraaid.
En dan, een God die naar je omziet, wat doet het er toe?
Wat doet het er toe als je alleen bent en iemand belt je met regelmaat.
Wat doet het er toe als je ziek bent en iemand komt zomaar even
bij je zitten.
Wat doet het er toe als rond het overlijden van jouw geliefde zoveel
mensen laten merken dat ze met je meeleven.
Nou, dat doet er ontzettend veel toe.
Al die aandacht, dat omzien naar, die oprechte betrokkenheid
draagt ertoe bij dat je je gedragen weet. Dat je kracht krijgt en
vindt om dwars door al dat onomkeerbare verdriet heen een weg
te vinden.

Soms voel je je machteloos bij het verdriet van een ander en denk
je: wat doet het er toe, mijn aandacht, ik kan er niets aan veranderen.
Maar vaak is dat precies wat nodig is: trouwe aandacht, betrokkenheid,
en dat doet méér dan je denkt.
En trouw, betrokkenheid, goedertierenheid, zijn nou precies de
terugkerende eigenschappen van God. Ook in deze psalm worden
die bezongen. En wie daarvan zingt en daarin gelooft, dwars
door alle onomkeerbare verdriet heen,
kan zich ten diepste gedragen weten door een goddelijke betrokkenheid.
Soms als een voortdurende onderstroom, soms maar
even.
Daarvan zingt deze Psalm, samen met zoveel andere Psalmen,
Psalmen die mensen dierbaar zijn, juist in tijden van ontwrichting.
Niet uit onnozelheid, niet uit hoogmoed, maar uit vertrouwen
in de betrokkenheid van onze God, die er toe doet, altijd.
Een dikke rode tien meer dan waard !

Ds. Trijnie Bouw

Uit het Domineeslaantje

Tweede pinksterdag zag ons Bommel er weer als vanouds gezellig uit met overal mensen op de
terrasjes. Het was alsof iedereen even adem haalde en het weer
als normaal was. Inderdaad gaan we een nieuwe fase van versoepeling
in, hoewel steeds ook weer de dringende oproep klinkt
voorzichtig te zijn en ons aan de ons beschermende regels te
houden en ook voorbereid te zijn op eventuele nieuwe uitbraken
in het najaar. Waakzaamheid, geduld en volharding blijven ons
dus geboden. Maar versoepeling is er, met de scholen, andere
openbare instellingen, de horeca, de musea en ook de kerken.
We zijn blij voor ondernemers die weer aan de slag mogen en ik
hoop dat we onze lokale ondernemers die flinke klappen hebben
gekregen, extra zullen steunen.
Ook in de kerk gaan er weer dingen open gelukkig. Wat hebben
we elkaar gemist! Het vanzelfsprekende contact blijkt nu
zo bijzonder en onmisbaar te zijn. De crisis maakt dat we op
nieuwe wijze naar het leven en vooral het samenleven kijken en
de waarde daarvan gaan ervaren. Met het college van kerkrentmeesters
de kosterij zijn we, rekening houdend met de landelijke
richtlijnen, plannen aan het uitwerken. Zoals het er nu naar uitziet
blijven we tenminste tot 1 juli de ‘Anders Verbonden Vieringen’
uitzenden.
Vanaf 1 juli lijkt een ‘hybride’ oplossing (zowel in
de kerk als een uitzending, wellicht met beeld) het meest waarschijnlijk,
maar moet nog goed worden uitgedacht qua vorm en
mogelijkheden. We gaan samen met organist Hugo Bakker ons
beraden hoe die vieringen eruit kunnen gaan zien. Want het zal
met enige beperkingen zijn. Zeker het ‘zonder zingen de kerk
uit’ zal wennen zijn. Maar we gaan niet focussen op wat allemaal
niet mag en kan, maar op wat wel mogelijk is en verheugen ons
nu al op het feest op zondag 5 juli samen te komen.
Op de zondagen 7, 14, 21 en 28 juni wordt de mogelijkheid geboden
om, onder voorwaarden met maximaal 30 personen tegelijk
op zondagmorgen de Sint Maartenskerk te bezoeken voor
inkeer en gebed. Van 09:30-12:00 uur zal de kerk open zijn. U
hoeft niet vooraf te reserveren, maar we vragen u wel niet langer
dan ca. 30 minuten in de kerk te blijven en uiteraard voldoende
afstand te bewaren en de instructies op te volgen. Ook zal het
woensdagochtend gebed vanaf 3 juni weer opgestart worden.
Het avondgebed vervolgen we pas weer vanaf 20 september,
maandelijks de derde zondag van de maand om17.00 uur.

Tenslotte een persoonlijke noot van mij, Jos. Nog steeds komen
er lieve kaartjes met mooie troostende en meelevende woorden
bij mij door de brievenbus in verband met het overlijden van
mijn moeder. Wat is dat fijn, zoveel meeleven! Omdat het er zoveel
zijn, kan ik niet iedereen persoonlijk bedanken, ik hoop dat
u daar begrip voor hebt.
Voor mij persoonlijk is deze coronatijd die ik geheel met mijn
moeder hier heb doorgebracht een zeer bijzonder mooie tijd geweest
van afscheid. Dat zal ik nooit vergeten. We hebben het heel
Kerk en Nieuws | 7
goed gehad samen, en door alle tranen van afscheid en loslaten
heen, was er zowel bij haar als mij diepe dankbaarheid ten aanzien
van het mooie en lange leven dat zij heeft mogen leven. Ze
had een diep geloof in God en toen ze zo ziek was dat er geen uitzicht
op herstel meer was, verlangde ze intens naar het huis van de
Vader. Voor mij was dat zo troostend en inspirerend te zien dat,
wanneer je echt geleefd hebt in ‘geloof, hoop en liefde’, je dat leven
ook vol vertrouwen kunt loslaten en teruggeven in Gods hand.
Het is goed zo. Ds. Trijnie Bouw en ds. Jos de Heer

Van onze stagiaire
Beste gemeenteleden, Wie had tijdens de
dienst van 16 februari, toen ik mezelf aan u voorstelde, kunnen
bedenken dat we een maand later ruim 2,5 maand in een thuisblijf
situatie zouden zitten. Deze mondiale crisis treft velen. De
een harder dan de ander. Dat ik u al een tijd niet heb kunnen
zien en ik me mijn stage in uw gemeente anders had voorgesteld,
valt in het niet bij het leed dat velen doormaken. Jammer vind ik
het wel. Ik had u graag beter willen leren kennen. Gelukkig heb
ik meerdere van u voor de ‘lockdown' persoonlijk ontmoet en
anderen later telefonisch.
De diensten gaan nu ook anders, u bent er misschien al helemaal
aangewend of het went voor u nog niet echt. Het betekent ook
voor mij dat ik de dienst van 21 juni op de ‘Anders Verbonden'
manier zal invullen. We zullen het oecumenisch leesrooster volgen
en de lezing uit Matteus 10:16-33 staat centraal. Met elkaar
denken we na over de tekst en de context van het gedeelte en
zoomen we dieper in op het thema ‘vrees niet’. In de voorbereiding
heb ik een korte podcast gemaakt die u eventueel alvast zou
kunnen beluisteren: https://youtu.be/u2ohixnoncI.
Ik hoop met u op 21 juni anders, maar verbonden te zijn. Ik zie
er naar uit!
Hartelijke groet, Nicolien Luitwieler (predikant in opleiding)

Nagesprek kerkdienst van zondag 21 juni St Maarten 17.00
uur - De opleiding vraagt een nagesprek over de dienst waarin
Nicolien Luitwieler voorgaat. Dat willen we houden op dezelfde
middag, van 17-18 uur, in de ruimte van de kerk. Wie daaraan
mee wil doen, kan zich bij mij via de mail (jos.de.heer@hetnet.
nl) opgeven. Het zou fijn zijn als we daar met een groep van
minstens 10 mensen (maximum 20) zijn. Jos de Heer

In Memoriam - Op 20 mei 2020 is overleden op de leeftijd van
80 jaar Engelina Willemina Boogaard. In de afscheidsdienst op
25 mei (in de hervormde kerk van Zuilichem, voorafgaand aan
de begrafenis in die plaats) hoorden we woorden van Prediker
die met zijn levenswijsheid oproept om je niet vast te klampen
aan ijdele dingen (''lucht en leegte''), maar het leven wel te omarmen
als een geschenk en te genieten van het moois dat gegeven
wordt. Die levenskunst had Elly Boogaard zich eigen gemaakt.
Ondanks de nodige moeilijke periodes was ze opgewekt en vrolijk
en omarmde zij het leven. De kerk die zij in vroeger jaren zo
trouw diende als koster is haar altijd ook lief gebleven. Ze sprak
niet zoveel over wat haar innerlijk bewoog. Maar de liederen die
zij mooi vond en die we lieten horen getuigden van geloofsvertrouwen,
ook in moeilijke tijden, en in dat vertrouwen hebben
we haar uit handen mogen geven. We wensen haar vriend Peter
van den Bogerd, haar kinderen en (achter)kleinkinderen van
harte de nabijheid van God en mensen toe in het gemis.
Ds. Trijnie Bouw


Zomervakantie ds Bouw en De Heer - Al is het voor de schoolgaande
jeugd en hun ouders nog niet zover, onze zomervakantie
breekt al aan, en wel Van 12 juni t/m 5 juli. Uiteraard is ds. Jos de
Heer dan wel beschikbaar, zijn vakantie is in de maand augustus.

Dank - Tijdens de ziekte en rond het overlijden van mijn levensgezel
Joke Bouman kreeg ik een overweldigende hoeveelheid
reacties in de vorm van kaarten, brieven, bloemen, bezoek
en telefoontjes.
Dit meeleven heeft mij geraakt en getroost. Het maakt dat ik met
een goed gevoel terugkijk op een indrukwekkend afscheid. Op
deze manier wil ik jullie daarvoor van harte bedanken.
Marga van Oijen

Edukans gaat voor onderwijs!
- Zondag 7 juni is de ZWO collecte
voor onderwijsprojecten van Edukans. Vooral in landen als
Mali, Ethiopië en Sudan zijn de kansen voor jongens en meisjes
niet gelijk en komen kindhuwelijken van meisjes nog veel voor.
Dit zorgt ervoor dat meisjes veel te vroeg trouwen en kinderen
krijgen en hun opleiding niet af kunnen maken.
Onderwijs geeft jongens en meisjes gelijke kansen en ze gaan een
betere toekomst tegemoet. Waar een lockdown is vanwege de corona
crisis zet Edukans zich extra in om door middel van digitaal
onderwijs contact te houden met de kinderen en jongeren, dit om
te voorkomen dat vooral de meisjes uitvallen. Onze financiële bijdrage
is van groot belang om te zorgen dat jongeren in beeld blijven,
hun school af kunnen maken en werken aan hun toekomst.

Gift - Ontvangen via mevr. S een gift van € 20 bestemd voor de
Diakonie

Bloemengroet - Ze zijn afgelopen week bezorgd bij: Marriëlle en
Jeroen Schep, Lydi Ntumba, Aart en Ina Vos.